வணக்கம் நான் உங்கள் ராம்குமார். ரொம்ப நாள் கழிச்சு நம்ம கதையில மறுபடியும் சந்திக்குறதுல எனக்கு ரொம்ப சந்தோஷமா இருக்கு. என் கதைகளுக்கு நல்ல ஆதரவு தந்து, நீங்கள் திருப்தி அடையுங்கள். உங்களுக்கு கதை புடிச்சிருந்தா ([email protected]) என்ற என்னுடைய புதிய மின்னஞ்சல் முகவரிக்கு Gmail அல்லது Google chat வழியாக பேசலாம். தைரியமாக நம்பி பேசலாம், இப்ப வாங்க கதைக்கு போலாம்.
வணக்கம். என் பேரு சுரேந்தர், வயசு 27. சொந்த ஊரு தூத்துக்குடி, இது நடக்கும்போது எனக்கு வயசு 15-16 இருக்கும். நான் வீட்டுக்கு ஒரே பையன்னால ரொம்ப செல்லம். பிரபு அப்பாவும் கலை அம்மாவும் ரொம்ப அன்பா பாத்துக்குவாங்க. அவங்களுக்குள்ள பெருசா சண்டை வந்து பாத்ததில்லை, அப்பாவோட அண்ணன், என் பெரியப்பா தீபக் வெளிநாட்டுல வேலை செய்யுறார். அவருக்கு கல்யாணம் ஆகி பெரியம்மா அவங்க பசங்க எல்லாரும் சென்னைல செட்டில் ஆகிட்டாங்க, இவரு மட்டும் வெளிநாட்டுல வேலை செஞ்சு அவரு குடும்பத்துக்கும் எங்க குடும்பத்துக்கும் பணம் அனுப்புவார்,
“ஏன்னா தம்பி மேல அவளோ பாசம்”, அப்படின்னு நீங்க நெனச்சீங்கனா அது உங்க தப்பு, வாசகர்களே! அவரு தம்பி பாசத்துல அனுப்பல, தம்பி பொண்டாட்டி மேல இருக்குற ஆசையில பணம் அனுப்புறாரு. அதாவது என் அம்மா கலையரசி, அப்போ அவங்க வயசு சுமார் 30 இருக்கும், தீபக் பெரியப்பாவுக்கு 40 கிட்ட இருக்கும்.
என் அம்மாவை நெனச்சிக்கணும்னா நடிகை மீனாவை நெனச்சுக்கோங்க. தீபக் பெரியப்பா நல்லா கருப்பா கட்டுமஸ்தானா இருப்பாரு. ஒருநாள் எதிர்பார்க்காத நேரத்துல பெரியப்பா வீட்டுக்கு வந்தாரு, அப்போ மழை பேஞ்சு ஸ்கூல் லீவு விட்டாங்க. நானும் அம்மாவும் வீட்டுல இருக்க, அப்பா வேலைக்கு போய்ட்டாரு, அவரு அண்ணன் வந்த விஷயம் அவருக்கு தெரியாது.
கலை: எப்ப வந்திங்க ஊருக்கு?
தீபக்: ஸ்டேஷன்ல இருந்து நேரா இங்கதான் வரேன், எங்க பிரபுவை காணோம்?
கலை: இந்த மழைல கூட அவருக்கு லீவு கிடைக்காம வேலைக்கு போயிருக்காரு. என்னத்த சொல்ல?
தீபக்: சரி சுரேந்தர் எங்க?
நான்: பெரியப்பா!!!
தீபக்: வாடா வாடா செல்லமே! (கண்ணத்தில் முத்தமிட்டார்) ஸ்கூல்லாம் எப்படி போகுது?
நான்: நல்லா இருக்கு பெரியப்பா!
தீபக்: இந்தா…(பேக்ல இருந்து புது துணியும் மிட்டாயும் குடுத்தார்)..இதெல்லாம் உனக்குத்தான்.
கலை: எதுக்கு இதெல்லாம் வாங்கி தரிங்க?
தீபக்: விடு, சின்ன பையன் தானே, அதெல்லாம் ஒண்ணுமில்ல. நீ போய் விளையாடு பா!
நான்: சூப்பரா இருக்கு! நான் என் பிரண்ட் கிட்ட காட்டிட்டு வரேன்!
கலை: சரிடா பத்திரமா போய்ட்டு வா. வெளிய தண்ணியா இருக்கு.
நான் பொம்மை காரை எடுத்துட்டு பக்கத்து வீட்டுல இருக்குற என் பிரண்டுகிட்ட காட்ட போனேன். கொஞ்சம் நேரம் விளையாடினோம். எனக்கு பசி எடுக்க ஆரம்பிச்சுது. நான் சாப்பிட்டு வரேன்னு என் வீட்டுக்கு போனேன். கதவு உள்தாழ்ப்பாள் போட்டு இருந்துச்சு. நான் பின்னாடி வழியா என் வீட்டுக்குள்ள போனேன். ஹால்ல யாருமே இல்ல, அப்பா ரூம்ல இருந்து ஏதோ பேசுற சத்தம் கேட்டுச்சு. மெதுவா கதவு பக்கம் போனேன், அது கொஞ்சம் திறந்து இருந்துச்சு. எனக்கு பயங்கர அதிர்ச்சி!!!
தீபக் பெரியப்பா வெறும் லுங்கியோட பெட்ல படுத்திருக்க, அம்மா கலையரசி பக்கத்துல இருந்தாள், அவங்க புடவை தோள்பட்டையில இல்லாம இடுப்பைச் சுற்றி இருந்துச்சு. தீபக் பெரியப்பா அவரு கைகளை அம்மாவோட இடுப்புல வச்சு தேய்ச்சிட்டு இருந்தார், அம்மா அவரோட தொடைல கைவச்சு லுங்கிய மேல நகர்த்தி, அவரோட தடிமனான விறைச்ச பூலை கையில புடிச்சாங்க.
“நீ இதுக்குத்தானே காத்திருந்த?” அப்படின்னு தீபக் பெரியப்பா அவரோட விரல்கள அம்மாவோட வயிறுல தேய்ச்சு தொப்புளை குடைந்தார். அம்மா மெதுவா மூச்சை இழுத்து விட்டாள், அவங்க விரல்கள் அவரோட பூலை இறுக்கமா புடிச்சுது. “ஒத்துக்க! உண்மைதானே?” அப்படின்னு அம்மாவோட இடுப்பை வளைச்சு புடிச்சு அவருமேல படுக்க வச்சார். ஒரு கை அம்மாவோட கால்களுக்கு இடையில நழுவியது. “உன் புருஷன் வீட்டுல இல்லாத நேரத்துல நீ என்னைய நெனச்சிருக்க தானே?”
அம்மா மெதுவா அவருகிட்ட போய், “தீபக்…” அம்மாவோட விரல்கள் அவரு வயித்துல கோலம் போட்டுட்டே அவரோட பூலை புடிச்சு, மேலையும் கீழையும் மெதுவா ஆட்ட, அவர் தலை தலையணையில சாய்ந்தது, ஆனால் அம்மா வேகத்தை கூட்டல. “கலை… செம்மையா பண்ணுறடி!”
பின்னர், அம்மா அவர் வயிறு மேல உக்காந்து, சேலைய இடுப்பு வரை தூக்கி, அவரோட பூலை உள்ளே சொருகினாள். தீபக்கோட கைகள் அவள் இடுப்பை நோக்கி போச்சு, ஆனால் அவள் அவரோட மணிக்கட்டுகளை கட்டிலோட அமுக்கி, “நீ இத அவசரப்படுத்துவ, நானே பண்ணிக்குறேன்!” அம்மா மெதுவா இடுப்பை அசைச்சு சவாரி செஞ்சாள். தீபக்கின் முனகல் சத்தம் அரை முழுக்க எதிரொலிச்சுது. “என்னடி! டைட்டா இருக்கு?”
“ஷ்ஷ்.” அம்மா அவன் உதடுகளில் ஒரு விரலை அழுத்தினாள், அவளுடைய இடுப்பு அசையுறது நிறுத்தல. “விட்டா நீ ஊர கூட்டிடுவ போல!” அவன் சிரிப்பு காமத்தோட இருந்தது. “பையன் அவன் பிரண்ட் வீட்டுலதானே இருக்கான்?” அம்மா கொஞ்ச நேரத்துல கீழ சாய்ந்தாள், “ம்ம்ம். ரெண்டு வீடு தள்ளிதான்.” தீபக் அம்மா மேல படுத்து, லுங்கிய கழட்டி தூக்கி போட்டாரு. வாயோடு வாய் வச்சு முத்தம் குடுக்க, அம்மா மூச்சுத் திணறினாள். தீபக்கோட கை அவள் கால்களுக்கு நடுவுல நழுவ, அம்மா சிணுங்கினாள். அவன் இடுப்பு முன்னாடி அமுக்கி பூலை அம்மாவோட புண்டைல சொருகினான். அவன் விரல்கள் அம்மாவோட தலைமுடியில சிக்கி, அவள் தலையை பின்னாடி சாய்க்குற அளவுக்கு இழுத்து, அவள் கழுத்துல கடிச்சு முத்தம் வச்சார். அம்மாவோட கால் அவரு இடுப்பைச் சுற்றி வளைச்சுது, அவளுடைய இடுப்பு அவரோட வயித்த அணைச்சபடியே கட்டிபுடிச்சு படுத்திருந்தாள்.
தீபக் அம்மாவை மீண்டும் மீண்டும் வேகமாக குத்தும்போதும், அவன் வாய் அம்மாவோட மொலைய சப்பும்போதும், அம்மா அவரை விடாம கட்டிபுடிச்சு படுத்திருந்தாள், மீண்டும் அவருமேல ஏறி உக்காந்து, இடுப்பை அசைச்சு சவாரி செய்தபோது, “உனக்கு இது ரொம்பப் பிடிக்கும்,” அப்படின்னு சொல்லி வேகமா துள்ளி துள்ளி சவாரி செஞ்சாள். தீபக்கோட கைகள் அம்மாவோட தொடைகளை நோக்கி நகர்ந்து, “ஆமா!”
அவள் விரல்கள் தீபக்கின் தலைமுடிய புடிச்சு, இன்னும் வலுவாக இடுப்பை அசைச்சாள். தீபக்கின் குரல் நடுங்க, “எனக்கு வரப்போகுதுடி!” அம்மா சிரிச்சிட்டே, “அப்போ உள்ளேயே விடு!”
அவன் அம்மாவோட இடுப்ப இறுக்கி புடிச்சு மேல்நோக்கி குத்தி குலுக்க, அவருக்கு வெளிய வந்துச்சு. ஆனா அம்மா நிறுத்தல, அவரோட கடைசி சொட்டு கஞ்சியும் உள்ள போற வரை, அவரு பூலு தளர்ந்து போகுற வரை, இடுப்பை அசைத்தாள்.
ரெண்டு பேரும் ஒரு 5 நிமிஷம் கழிச்சு எழுந்து உடைகளை மாட்டிக்கிட்டு சகஜமா வெளிய வர, நான் வீட்டுக்குள்ள ஒளிஞ்சுக்கிட்டேன்.