உங்கள் நேரம் மற்றும் மதிப்புமிக்க கருத்துக்களுக்கு மிக்க நன்றி, எனது ஊக்கத்திற்கு உங்களிடமிருந்து மேலும் கருத்துகளை எதிர்பார்க்கிறேன்.
இந்த கதை உங்களுக்கு பிடித்திருந்தாலோ அல்லது உங்கள் பாலியல் அனுபவத்தைப் பற்றி பகிர்ந்து கொள்ள விரும்பினாலும் எனது இன்ஸ்டா ஐடி – gymhari3952025 அல்லது எனது ஜிமெயில் ஐடி – [email protected] கு மெசேஜ் செய்யுங்கள்.
நான் பெங்களூரில் வேலை செய்கிறேன், ஆர்வமுள்ள பெண்கள் எனக்கு செய்தி அனுப்பலாம்.
என் கதைகளுக்கு நிறைய பேர் விமர்சனம் போடுறாங்க.. உங்க எல்லாரிடமிருந்தும் விமர்சனம் வந்ததில் ரொம்ப சந்தோஷம். ஆனால் ஒரு வேண்டுகோள், தயவு செஞ்சு பெண்களோட தொடர்பு விவரங்களைக் கேட்காதீங்க. நான் அதைப் பகிர்ந்து கொள்ள மாட்டேன். அவர்கள் என்னை நம்பி மெசேஜ் பண்ணுவாங்க. அந்த நம்பிக்கையை என்னால் உடைக்க முடியாது. அதனால பெண்களோட தொடர்பைக் கேட்டு மெசேஜ் பண்ணாதீங்க.
வாருங்கள்.. கதைக்குள் செல்லாம்…
***************
பெங்களூரின் எலக்ட்ரானிக் சிட்டி, காலை நேரத்து டிராஃபிக் மற்றும் லேசான பனிமூட்டம். ஹரிக்கு வயது 22 தான் ஆகிறது. மென்பொருள் நிறுவனத்தில் வேலை கிடைத்து மூன்று மாதங்கள் ஆகிவிட்டன. துறுதுறுப்பான கண்கள், ஜிம்முக்குச் சென்று தேற்றிய கட்டுமஸ்தான உடல், எப்போதும் முகத்தில் ஒரு குறும்புச் சிரிப்பு – இதுதான் ஹரி.
அவன் ஒரு புதிய புராஜெக்டில் சேர்க்கப்பட்டான். அந்த டீம் லீடர் பெயர் மாலதி. அவளுக்கு வயது 40. ஆனால் பார்ப்பதற்கு 30 வயதுப் பெண் போலவே இருப்பாள். மிகவும் ஸ்லிம்மான உடல்வாகு, எப்போதும் நேர்த்தியான சேலை அல்லது சுடிதார் அணிந்து, கையில் ஒரு காபிக் கோப்பையுடன் வலம் வருவாள். ஆனால், அவளுக்கு ஒரு கெட்ட பெயர் உண்டு: ‘Ice Queen’. யாரிடமும் சிரித்துப் பேசமாட்டாள், வேலையில் சின்ன தவறு நடந்தாலும் அனைவரையும் சுட்டுப் பொசுக்கிவிடுவாள்.
ஹரி முதன்முதலில் அவள் அறைக்குள் நுழைந்தபோது, அவள் ஒரு ஃபைலைப் பார்த்துக் கொண்டிருந்தாள்.
“மேடம், நான் ஹரி. இன்னையிலிருந்து உங்க டீம்ல ஜாயின் பண்றேன்,” என்றான் பணிவாக.
மாலதி நிமிர்ந்து பார்த்தாள். அவளுடைய அந்தத் தீட்சண்யமான கண்கள் ஹரியை ஒரு நிமிடம் நிலைகுலையச் செய்தன. 40 வயதிலும் அவளது சருமம் அத்தனை மெருகேறி இருந்தது.
“ம்ம்… ஓகே. அங்க இருக்கிற டெஸ்க்ல உட்காருங்க. ரூல்ஸ் ரொம்ப சிம்பிள். வேலை கரெக்டா இருக்கணும், லேட்டா வரக்கூடாது. போங்க,” என்று ஒற்றை வார்த்தையில் முடித்துக்கொண்டாள்.
நாட்கள் நகர்ந்தன. மாலதி மற்ற டீம் மெம்பர்களைக் கன்னாபின்னாவென்று திட்டுவதைப் பார்த்த ஹரி, அவள் ஏன் இப்படி இருக்கிறாள் என்று யோசிக்கத் தொடங்கினான். அவள் திருமணமானவள் என்று தெரியும், ஆனால் அவள் முகத்தில் எப்போதும் ஒருவிதமான தனிமையும், ஏமாற்றமும் தெரிவதை அவன் கவனித்தான்.
ஒருநாள் இரவு 8 மணி. ஆபீஸில் அனைவரும் கிளம்பிவிட்டனர். ஹரியும் மாலதியும் மட்டுமே இருந்தனர். மாலதி தனது டேபிளில் தலைவலி தாங்காமல் தலையைப் பிடித்துக்கொண்டு அமர்ந்திருந்தாள்.
ஹரி மெதுவாக அவள் அருகில் சென்றான். “மேடம், ரொம்ப டயர்டா இருக்கீங்களா? நான் ஒரு ஸ்ட்ராங் காபி வாங்கிட்டு வரவா?” என்றான் மென்மையான குரலில்.
மாலதி எரிச்சலுடன் நிமிர்ந்தாள். “உன்னை யாரு கேட்கச் சொன்னது? உன் வேலையைப் பார்த்துட்டுப் போ,” என்றாள்.
ஆனால் ஹரி விடவில்லை. “மேடம், நீங்க திட்டுனாலும் பரவாயில்லை. உங்க கண்ணு ரொம்ப சிவந்து இருக்கு. நீங்க ரொம்ப ஸ்ட்ரெஸ்ஸா இருக்கீங்கன்னு புரியுது. ஒரு அஞ்சு நிமிஷம் ரிலாக்ஸ் பண்ணுங்க,” என்று கூறிவிட்டு, அவளது பதிலுக்குக் காத்திராமல் கேண்டீனுக்குச் சென்று அவளுக்குப் பிடித்தமான மணக்க மணக்க ஒரு ஃபில்டர் காபியை எடுத்து வந்தான்.
அவள் முன்னால் அதை வைத்தான். “இதை குடிங்க, கண்டிப்பா தலைவலி குறையும்,” என்றான் ஒரு வசீகரமான புன்னகையுடன்.
மாலதி அவனை ஆச்சரியமாகப் பார்த்தாள். இதுவரை அவளது டீமில் உள்ளவர்கள் அவளைக் கண்டு பயந்து ஓடியிருக்கிறார்களே தவிர, இப்படி யாரும் அக்கறையாகப் பேசியதில்லை. மெதுவாக அந்தக் காபியை எடுத்து ஒரு மிடறு பருகினாள்.
“தேங்க்ஸ் ஹரி,” என்றாள் மிகவும் தாழ்ந்த குரலில். அந்த முதல் ‘தேங்க்ஸ்’ தான் அவர்களுக்கிடையேயான பனிக்கட்டியை உடைக்கத் தொடங்கியது.
அடுத்த சில வாரங்களில் ஹரி அவளுக்கு மிகவும் நெருக்கமானான். வேலையில் அவளுக்கு உதவியாக இருப்பது மட்டுமல்லாமல், அவளது சின்ன சின்ன தேவைகளையும் கவனித்துக் கொண்டான். அவள் சாப்பிடாமல் வேலை செய்யும்போது, “மேடம், முதல்ல சாப்பிடுங்க, அப்புறம் வேலை பார்க்கலாம்” என்று உரிமையோடு சொல்ல ஆரம்பித்தான்.
மாலதியின் சுபாவம் மாறத் தொடங்கியது. மற்றவர்களிடம் கடுமையாக இருந்தாலும், ஹரியிடம் மட்டும் மென்மையாகப் பேசினாள். அவனது இளமைத் துடிப்பும், அவன் பேசும் அழகான பேச்சும் அவளை அறியாமலேயே அவனிடம் ஈர்த்தது.
ஒரு நாள் மாலை மழை பெய்து கொண்டிருந்தபோது, லிஃப்ட்டில் இருவரும் மட்டும் தனியாக வந்தனர்.
“ஹரி, உனக்கு என்னைப் பார்த்தா பயமா இல்லையா? எல்லாரும் என்னைத் திட்டுவாங்களே?” என்று கேட்டாள் மாலதி, தற்செயலாக அவன் கையை உரசிக் கொண்டே.
ஹரி அவளது கண்களை நேராகப் பார்த்தான். “பயப்படறதுக்கு நீங்க ஒன்னும் ராட்சசி இல்லையே மேடம். நீங்க ஒரு அழகான, அன்பான பெண். ஆனா அந்த அன்பை யாருக்கும் காட்டாம ஒளிச்சு வச்சிருக்கீங்க,” என்றான் குழைவான குரலில்.
அவன் ‘அழகான பெண்’ என்று சொன்னதும் மாலதியின் முகம் லேசாகச் சிவந்தது. இத்தனை வருட திருமண வாழ்க்கையில் அவளது கணவன் கூட அவளை இப்படி வர்ணித்ததில்லை. அவளது ஸ்லிம்மான இடுப்பை அந்தச் சேலை இறுக்கிப் பிடித்திருக்க, ஹரியின் பார்வை அங்கே நிலைத்தது. அதை கவனித்த மாலதி, அதைத் தடுக்காமல் ஒருவிதமான வெட்கத்துடன் தலைகுனிந்தாள்.”மேடம், வர்ற வீக் எண்ட் நாம ஏன் எங்கயாவது வெளிய போகக்கூடாது? இந்த ஒர்க் டென்ஷன் எல்லாம் மறந்துட்டு ஒரு சின்ன ட்ரிப்… கூர்க் போலாமா?” என்று மெதுவாக அவள் காதருகே குனிந்து கேட்டான்.
மாலதி ஒரு நிமிடம் அதிர்ந்தாள். “கூர்க்கா? நாம ரெண்டு பேரும் மட்டுமா?”
“ஆமா மேடம்… ஜஸ்ட் ஒரு பிரண்ட்ஸா. உங்களுக்கு ஒரு சேஞ்ச் தேவைப்படுது,” என்று அவள் தோளை மென்மையாகத் தொட்டுச் சொன்னான். அந்தத் தொடுதல் மாலதியின் உடலில் ஒருவித மின்சாரத்தைப் பாய்ச்சியது.
“சரி ஹரி… போலாம்,” என்று அவள் சம்மதித்தபோது, ஹரியின் மனதில் ஒரு பெரிய வெற்றி முரசு கொட்டியது.
வெள்ளிக்கிழமை மாலை, ஹரியின் காரில் இருவரும் கூர்க் நோக்கிப் புறப்பட்டனர். மாலதி அன்று ஒரு மெல்லிய ஜீன்ஸ் மற்றும் இறுக்கமான டி-ஷர்ட் அணிந்திருந்தாள். 40 வயதிலும் அவளது கட்டுக்கோப்பான உடல், குறிப்பாக அந்த இடுப்பு ஹரியை அவ்வப்போது கார் ஓட்டும்போது திசைதிருப்பியது.
இரவு வெகுநேரம் கழித்து கூர்க்கில் உள்ள ஒரு ஒதுக்குப்புறமான தனியார் ரிசார்ட்டை அடைந்தனர். சுற்றி காபித் தோட்டங்கள், சில்லென்ற காற்று, லேசான தூறல். அவர்கள் தங்குவதற்கு ஒரு தனி காட்டேஜ் (Private Villa) ஏற்பாடு செய்திருந்தான் ஹரி.
உள்ளே நுழைந்ததும் மாலதி ஜன்னல் ஓரம் நின்று அந்த மழையை ரசித்துக் கொண்டிருந்தாள். ஹரி மெதுவாக அவள் பின்னால் சென்று நின்றான். அவளது கூந்தலில் இருந்து வந்த மல்லிகைப் பூ மற்றும் ஷாம்புவின் மணம் அவனை கிறங்கடித்தது.
“ரொம்ப குளிருதா மாலதி?” என்று அவள் பெயரை முதன்முதலில் உரிமையோடு அழைத்தான்.
மாலதி திரும்பி அவனைப் பார்த்து மெலிதாகப் புன்னகைத்தாள். “ஆமா ஹரி, ஆனா இந்தத் தனிமை ரொம்ப பிடிச்சிருக்கு. ரொம்ப நாளைக்கு அப்புறம் நான் நானா இருக்கிற மாதிரி ஒரு ஃபீலிங்.”
“உங்க உடம்புல ரொம்ப ஸ்ட்ரெஸ் தெரியுது. தோள் எல்லாம் ரொம்ப பிடிச்சிருக்கு போல,” என்று சொன்ன ஹரி, தயங்காமல் அவளது தோள்களில் கை வைத்தான். மாலதி விலகவில்லை, மாறாக ஒரு நீண்ட பெருமூச்சை விட்டபடி அவன் பக்கம் சாய்ந்தாள்.
“வேணா ஒரு மசாஜ் பண்ணி விடவா? உங்களுக்கு ரொம்ப ரிலாக்ஸா இருக்கும்,” என்றான் ஹரி அவளது காதோரம் குசுகுசுப்பாக.
மாலதி அவன் கண்களைப் பார்த்தாள். அதில் தெரிந்த காமமும் அக்கறையும் அவளைக் கட்டிப்போட்டது. “சரி… ஆனா மெதுவா…” என்றாள் தழுதழுத்த குரலில்.
ஹரி அவளைக் கட்டிலில் குப்புறப் படுக்கச் சொன்னான். ஒரு மசாஜ் ஆயிலை எடுத்துக்கொண்டு அவள் அருகில் அமர்ந்தான். அவளது டி-ஷர்ட்டை மெதுவாக மேலே தூக்கினான். அவளது வெண்மையான, மழுமழுப்பான முதுகு அவன் கண்களுக்குப் விருந்தானது. மாலதி உள்ளே கருப்பு நிற பிரா அணிந்திருந்தாள், அது அவளது முதுகின் நிறத்திற்குப் பேரழகாக இருந்தது.
ஆயிலை ஊற்றி, ஹரி தனது பலமான கைகளால் அவளது முதுகில் தடவத் தொடங்கினான். அவளது மென்மையான சருமம் அவன் கைகளுக்கு ஒரு இதமான உணர்வைத் தந்தது. அவன் கைகள் மெதுவாகக் கீழே இறங்கி, அவளது மெல்லிய இடுப்பை வருடியது. மாலதி “ஆஹ்…” என்று மெல்லிய முனகலுடன் நெளிந்தாள்.
“ஹரி… அங்க…” என்று அவள் சொல்லும்போதே, அவன் கைகள் அவளது பிராவின் கொக்கியைக் கழற்றின.
“இருக்கட்டும் மாலதி, அப்போதான் ரிலாக்ஸா இருக்கும்,” என்று கூறிவிட்டு, அவளது பிராவை விலக்கி, அவளது இருபுறமும் கைகளை விட்டு அந்தப் பருத்த மார்பகங்களை மெதுவாக அழுத்தத் தொடங்கினான்.
மாலதி சட்டென்று நிமிர்ந்து அவனைப் பார்த்தாள். அவள் கண்களில் அதிர்ச்சியை விட ஆசை அதிகமாக இருந்தது. ஹரி அவளை இழுத்து அணைத்து, அவளது இதழ்களில் ஆழமாக முத்தமிட்டான். அவளது நாக்கைச் சுவைத்து, அவளது ஏக்கத்தை அந்த ஒரே முத்தத்தில் தீர்க்க முயன்றான். மாலதியும் வெறித்தனமாக அவனைத் திருப்பி முத்தமிட்டாள்.
ஹரி அவளது ஆடைகளை ஒவ்வொன்றாகக் களைந்தான். இப்போது மாலதி முழு நிர்வாணமாக அவன் முன்னால் நின்றாள். ஒரு தேவதையைப் போல, அந்த உடம்பும், எடுப்பான மார்பகங்களும், அழகான அகுலும் ஹரியை நிலைகுலையச் செய்தன.
அவன் அவளைக் கட்டிலில் தள்ளி, அவளது கழுத்து, மார்பு, வயிறு என ஒவ்வோரிடத்திலும் முத்தமிட்டு இறங்கினான். அவளது தொப்புளில் நாவால் சுழற்றும்போது மாலதி படுக்கையை இறுக்கிப் பிடித்தாள். அவன் கீழே இறங்கி, அவளது அந்த மென்மையான ரோஜா மொட்டை (அகுல்) நாவால் தீண்டியபோது, மாலதி உச்சக்கட்டத்திற்குச் சென்றாள். “ஹரி… ஹரி… போதும்… என்னால முடியல… உள்ள வாடா…” என்று கெஞ்சத் தொடங்கினாள்.
ஹரி தனது ஆடைகளைக் களைந்துவிட்டு, தனது விறைத்த இளமைத் தடியை அவளது ஈரமான இடுக்கில் வைத்தான். மாலதி அவனது இடுப்பைக் கால்களால் பின்னிக் கொண்டாள். அவன் ஒரே தள்ளில் உள்ளே நுழைந்தபோது, மாலதி வலியும் சுகமும் கலந்த ஒரு குரலில் கத்தினாள்.
ஹரியின் 22 வயது வேகம், மாலதியின் 40 வயது அனுபவத்துடன் மோதியது. அவன் ஒவ்வொரு முறையும் ஆழமாக உள்ளே இறக்கும்போது, அவளது மார்பகங்கள் மேலும் கீழும் அலைபாய்ந்தன. “இன்னும்… இன்னும் வேகமா ஹரி…” என்று அவள் கூச்சலிட்டாள்.
அந்த இரவு முழுவதும் அவர்கள் பலமுறை உடலால் இணைந்தனர். அந்த ரூம் முழுவதும் அவளது முனகல் சத்தமும், அவர்கள் உடல் மோதும் சத்தமும் எதிரொலித்தது.
மறுநாள் காலையிலும், குளிக்கும் போதும், மீண்டும் காபித் தோட்டத்தைப் பார்த்துக்கொண்டே நின்றபோதும் ஹரி அவளை விடவில்லை. அவளது பின்னாலிருந்து கட்டிப்பிடித்து, அவளது இடுப்பை வருடிக் கொண்டே அவளை அனுபவித்தான்.
அந்த இரண்டு நாட்களும் கூர்க்கில் அவர்கள் ஒரு புதிய உலகத்தில் வாழ்ந்தனர். மாலதி இப்போது பழைய மாலதி இல்லை. அவளது முகத்தில் ஒரு மின்னல், ஒரு பொலிவு.
பெங்களூர் திரும்பிய பிறகும் அவர்களது இந்த ரகசிய உறவு தொடர்ந்தது. ஆபீஸில் எப்போதும் போல டீம் லீடராக இருந்தாலும், கேபினுக்குள் ஹரி நுழையும்போது அவள் கண்கள் மின்னும்.
தொடரும்…
***************
உங்கள் காதலனிடமோ, கணவனிடமோ அல்லது உங்களுக்குப் பிடித்தமான வேறு எந்த ஆணிடமோ பேசுவது போல நீங்கள் என்னிடம் பேசலாம். உங்கள் எண்ணங்களைப் பகிர்ந்துகொள்ளலாம், நான் எப்போதும் நீங்கள் சொல்வதைக் கேட்பேன்.
தனிமையை உணர்ந்த பல பெண்கள், தங்கள் உணர்வுகளை வேறு யாருடனும் பகிர்ந்து கொள்ள முடியாமல், எனக்கு செய்தி அனுப்பினர். நான் அவர்களுக்கு என்றென்றும் நன்றியுள்ளவனாக இருப்பேன்.
ஒவ்வொரு பெண்ணின் உணர்ச்சிகளும் அவளுடைய உணர்வுகளும் மதிக்கப்பட வேண்டும் என்று நினைப்பவன் நான். நீங்கள் எப்போதாவது உங்கள் எண்ணங்கள் அல்லது உணர்ச்சிகளைப் பகிர்ந்து கொள்ள விரும்பினால், குறிப்பாக நீங்கள் தனியாக உணரும்போது அல்லது கர்ப்ப காலத்தில் அல்லது உங்கள் வாழ்க்கையின் எந்த கட்டத்திலும், என் மின்னஞ்சல் முகவரிக்குச் செய்தி அனுப்புங்கள். உங்கள் எண்ணங்களைக் கேட்பதில் நான் மகிழ்ச்சியடைகிறேன்.
மின்னஞ்சல் முகவரி – [email protected]
நன்றி…